Yeni bir gün, yeniden hayat, sil baştan…
29 Şubat…
Dört yılda bir artan artık günüm.
Ana karnından ayrıldığım değil, ana kucağına dönüş günüm
Bugün doğum günüm benim!
Hayattayken boğularak aldığım nefeslerden kurtuluşumun günü
Ezilmişliklerime, kuytu köşelerde bıraktığım gözyaşlarıma veda edişim
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta