Yine, yeni bir geceyle buluşuyorum,
Ben bu gece de içimi susturamıyorum…
Düşüncelerim dilime uğramadan geçiyor yeniden…
Yeniden seninle boğuşuyorum zifre bulanıp…
Sana aç ellerim ve hayata tok ruhumla selamlıyorum bizsizliği…
Yine acıyor içim, yeniden sensizim…
Nemli yastığıma başımı emanet etmiş gibiyim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta