Yaşam denilen okyanusta,
Karanlıklar içinde yol alan gemiydim,
Sense bana ışık tutmaktasın,
Rotamı bulup, yoluma devam edebilmem için..
Benim fenerim, mehtabım, şimal yıldızımsın
Güneşten kavrulmuş, yanmış bir bahçeydim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta