Yeniden sevebilmeli insan
İlk defa sever gibi
Tutkuyla, namusla, sabırla
Sımsıkı sarılmalı yeniden
Hayatın kollarına …
Yeniden gülebilmeli mesela
Üstelemeden, abartısız
Gözlerinde belirmeli ışık
Okşarken bir çocuğun saçlarını
Gamzeleri hayat almalı
Tebessümünden …
Yeniden bakabilmeli hayran hayran
Gökyüzüne, güneşe ve güne
Dilek tutabilmeli mesela
Buğulu gözlerle izlerken
Kayan yıldızı asumandan
Yeniden dalabilmeli hayallere …
Yeniden çekilip bir ağaç gölgesine
Dudak ucuyla mırıldanmalı mesela
Çok sevdiği eski umut türküsünü
Yüzünde vurdumduymaz bir eda ile
Bağırabilmeli, bağırabilmeli o türküyü …
Ve tüm bunları bilerek yapmalı insan
Şuur ile, hayat ile, umut ile
Açarak ellerini semaya ve dilinde dua ile
“Ya Rabbim! Her şeyimle yeniden geldim kapına.”
Diyerek yaşamalı yeniden, yeniden …
Mevlüt KARA
1 Kasım 2010
Nizip
Kayıt Tarihi : 21.11.2010 15:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!