Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnanç, ve bilinç olunca böyle güzel şiirler çıkıyor, mahpus damlarını yumruklarıyla yıkan şiirler bunlar.. Öyle yolun sağından, insanın çoğundan yana diyenlere, geviş detirenlere, gevişinden erik çekirdekleri dökene inat; teslim olmuyor şiir.....
aç kapıyı bezirgan başı... bu şiirin ayak sesidir... tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta