insan hayatı bir günün 24 saati gibidir.
doğduğu günden itibaren güneş gibi parlar.
gün doğumunun ilk saatleri gibi.
yaş ilerledikçe,
çekilen acı ve ızdırapların eşliğinde güneş parlaklığını yitirmeye başlar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta