Her düştüğünde bir dost kaybettin yüreğim,
Her acında yalnız senin canın yandı.
Daha kaç karanlık gecede sigaranın közü aydınlatacak dünyanı?
Daha kaç kere ihanete uğrayacak gözlerin?
Arayıp sorduğun kaç dostun el uzattı ömrünün çukuruna!
Pek az paraya satıldın, incindin, kırıldın…
Her kavganda yapayalnız kaldın; şaşırdın.
Uzağı yakın gösterip, yakınındakileri aldı kimileri…
Sen hangi akla hizmet sadakate, temizliğe inandın!
İşte yine bir ilkbahar bitiyor,
Ve yine bir sonbaharda dökülecek yaprakların,
Hayatın, bahtın ve dünya âleminde oturduğun kibir tahtın…
Ve şimdi doğuşu başlıyor yeni bir günün,
Daha kaç karanlık gecede pencerenden gelen ışığı izleyeceksin?
Kalk ayağı doğrul, umut etme yaratılmış olan nankör kula;
Kaldır başını dimdik el aç seni yaratan Allah’a….
Kayıt Tarihi : 30.5.2013 21:38:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
30.05.2013 yeni bir başlangıç için arayışımın yönünün yanlış olduğunu fark ettim...

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!