Alıp başını gidiyorsun ,
Dünyanın sığlığından ruhun genişliğine iltica ediyorsun.
Hırka yerine taşıdığın o ağır emanet sırtında
Adım adım, ayakların basıyor ama
Ruhun başka bir yolda yürüyor.
Kendine sürgünsün,
Sürgünsün gürültülerin uzağına.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta