Bir tek olarak geldim dünyaya. Ama zamanla ikiye ayrıldım. Sonra çarpıldım kendimle ve yüzlerce ben oldum. Sonra bölündüm milyonlarca parçaya, çürüdüm yavaş yavaş...
Zamanla çürüyen etimi leş hayvanları yedi, onlarda hissettim kendimi ve toprakta aynı zamanda. Ama ruhum bilinmeyen bir konaktaydı. Alevler beni yaktı, ruhumu yeniden yaptı. Aradım parçalarımı, topladım benden alan herşeyden.
Ve yeniden doğdum küllerimden!
Bunca yıl yaşadım
Elime ne geçtiyse yitirdim
Biraz daha yaşayacağım
Yalnız bir şey biriktirdim
Bir bakış, bir görüş, bir duyu, bir düşünce
Devamını Oku
Elime ne geçtiyse yitirdim
Biraz daha yaşayacağım
Yalnız bir şey biriktirdim
Bir bakış, bir görüş, bir duyu, bir düşünce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta