Bir tek olarak geldim dünyaya. Ama zamanla ikiye ayrıldım. Sonra çarpıldım kendimle ve yüzlerce ben oldum. Sonra bölündüm milyonlarca parçaya, çürüdüm yavaş yavaş...
Zamanla çürüyen etimi leş hayvanları yedi, onlarda hissettim kendimi ve toprakta aynı zamanda. Ama ruhum bilinmeyen bir konaktaydı. Alevler beni yaktı, ruhumu yeniden yaptı. Aradım parçalarımı, topladım benden alan herşeyden.
Ve yeniden doğdum küllerimden!
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta