Bir yengem vardı benim.
Adı Fevziye...
Geceleri geç yatar, sabahları erken kalkardı...
Şu dünyanın çalışma faslı, en çok ona bakardı.
Kimseye tek bir acı sözü yoktu onun.
Tanımazdı kötülüğün K'sini.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Kimi şiirler vardır ölümsüz doğarlar. Yengem Fevziye'ye şiiri de onlardan biri. Şairinin elinde değildi zaten onu ölümlü yaratmak. O kendini ölümsüz yaratmıştı. Kutlamaktan defalarca kutlamaktan başka ne diyebilirim Ajda Meşeli'yi. Kıskandım, keşke böylesine güzel bir şiir de ben yazabilsem!
özlemlerle dolu duygu seli gibi çok güzel anlatmışsınız sevginizi yengenize en güzel hediyeyi vermişsiniz..yüreğinize sağlık......hicabi ceylan
Üç güzel bir arada;Şiir güzel..yazan yürek güzel..yazdıran yürek güzel.Ruhu şad olsun..evet Ferit Teksoy
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta