Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bedduaya gerek yok gecen günler adına
hepimiz yaşadık terkedilişler yakışmaz bize
gidene el sallamalıyız maskeli olsalar bile
kutlarım güzel anlatımdı yangınlarda yürek
saygılarımla nejla özkan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta