Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
YEMİNLERİN...VERİLEN SÖZLERİ TUTULACAĞINA İNANSANLARDI İNSANLAR İKİ HALKAYA İHTİYAÇ DUYMAZDI....BOŞ VER GERİSİNİ...ÇOK GÜZEL....
Yeminlerle sözler verilir de nereye kadar tutulur bilinmez.Verilen sözlere bir ömür boyu sadık kalınması temennissiyle.
Allahın huzurunda, iyi vede kötü günde........... her yemin bir gün bozuluyor değerli üstadım....... geriye kalanı merak ederim hep, acaba enkaz mı, eser mi ? diye.....
yüreğiniz hep atsız ve mutlu olun...saygılar.
NAZ.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta