Kan kırmızı düşlerim çırpınır ölü dalgalarda
Hep yarım kalan sözlerim gibi kırılmış düşlerim
Sana yazmıyorum yemin ederim
Toprak kokan çiçeklerin tozu belki yazdığım
Belki ağlayan bir ananın gözyaşı mezar başında
Hatıralar saklar mı verdiğimiz tüm çileleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta