Yemen toprakları, kanla sararmış,
Her adımda bir öykü, her bakışta acı.
Bir halk direniyor, ölüme karşı,
Toprağında her şehit, bir sonsuz hüzün taşı.
Geceleri hıçkırır, sabahları yıkım,
Her nefeste bir vedâ, her an bir kırılma.
Yemen, senin bağrında feryatlar yükselir,
Ve gözlerde umut yerine gözyaşı birikir.
Birer birer kaybolur, direnişin izleri,
Kanla çizilmiş kader, silinmez, silinemez.
Kadınlar ve çocuklar, gözlerinde korku,
Düşman toprağını işgal eder, içi boş yuvaları.
Gözyaşı akar nehir gibi, sokaklarda,
Ve her köşe, bir ağıt, bir yara açar.
Yemen’in toprakları, bir zamanlar güldü,
Şimdi hüzünle sarılmış, yıkık, terkedilmiş.
Çekiliş zamanıdır, ama kalpten gitmek,
Bir ulusun göğsünde kırık bir nefes.
Her zafer, bir kayıptır, her sevinç bir yıkım,
Ve her veda, bir yaraya daha tuz basar.
Ancak bir halk direnir, hiçbir zaman pes etmez,
Bir yürek büyür her karanlıkta, her gözyaşında.
Yemen’in toprağı, bir şehit kanıyla dolar,
Ve tarih yazılır, gözyaşlarıyla, yankılarla.
Balkanlarda, Yemen'de, her köşede bir direniş,
Kaderin pençesinde, halklar birer birer yok olur.
Ama unutulmaz, her gözdeki yaş, her adımda bir yürek,
Ve bir halkın direnişi, sonsuza kadar sürecek.
Kayıt Tarihi : 9.2.2026 22:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!