Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Unutulur mu, unutulmaz
Hicaz’da, Yemen’de yok oluş,
Bu şiir de, bu dize,
Kanayan yaraya son dokunuş
Kalk vahşi! Kalk cani! Kalk da konuş,
Nasıl kıydın Fatih’in evlatlarına,
Yetmedi mi kanı?
Kolunda ki saat ve cebinde ki para,
Deştin şevkle karnını,
Birde karnın da aradın altın para,
Yüzün kara, Şeref’in kara, Ahiret’in kara
İngiliz’e, cetvelle çizdirdiğin topraklarda,
Mazi kara, Akıbet kara, Gelecek kara,
Türk Askerini, öldürürken attığın sayha,
Hala nasıl bela yağdırıyor, bak bu topraklara
Harika dizeleri yazan yüreği tebrik ederim...Güneri Yıldız
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta