Kimsesizliğin sesini özlüyor bazen kulaklarım
Çünkü doğruları duymaya korkacak kadar esrik büyüttüm onları
Kapının ağzında birkaç sayfaya yazılacak kadar bir ömrü var daha gözyaşları ve kanı
Dereleri yüzüne sığdıran insanlar var dünyada Berrak olmayan suyun tuzunu Taşıyan kirpikler var o suratlarda
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta