Kimsesizliğin sesini özlüyor bazen kulaklarım
Çünkü doğruları duymaya korkacak kadar esrik büyüttüm onları
Kapının ağzında birkaç sayfaya yazılacak kadar bir ömrü var daha gözyaşları ve kanı
Dereleri yüzüne sığdıran insanlar var dünyada Berrak olmayan suyun tuzunu Taşıyan kirpikler var o suratlarda
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta