Saat 04.29 ve ben bu şiire başlıyorum.
Çok sonradan başladı her şey,
Küçüktük oysa ki...
Ebenin kötü bir cümle içinde kullanılmadığı zamanlar...
Gülüşün hiç değişmedi yıllardır.
Sen hep o çocuk ama masumhane gülüşünle içimi ısıtırdın,
Ta ki bu şehri terkedene kadar...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta