Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yelkenler FORA
İşte şu gördüğün karanlık var ya…
Ama en koyu köşesine bak, nasılsa
Yokluk da öyle bir şey, Allah vermesin.
Amin...
Ardımda askılanmış tüm geçmişim
Kabuksuz kisvelerden seni seçmişim
Göz hizamda günü birlik huzurum
Yap bozsuz yaşıyorum
Ant içmişim…
Acelem var ve her şeye rağmen gülesim geliyor
Elime bıraktığın şimdi damarlarımda
Zirvelerden diplere düşmek
Sabrımı katledip bitmek
Yitmek istiyorum
Peşimde ruhum…
Gözlerimi yumduğum yerde değilim
Umurumda değil ne halin ne ahvalim
Şahaplar yaksın hepsini tek tek bırak
Fırtınada dağılmış ekinler gibi harap
Bugüne dek çektiklerim...
Duymak istemediğim sorgulamalar
Açtığım yüreğimde dilediğince tepin.
Her şeye rağmen bende öleceğini
Bilmelisin…
Sana korkma diyorum; imkansız nedir?
Sıcak duygular sarmalında bu akşam
Uçtan uca uzaklığı bir nokta yaptım
Çemberlerini kır da gel sevdiğim
Gidelim...
Sen delisin ve ben çok deliyim
Sevda buysa eğer; daha çok delirmeliyim
Anlattığın uçurumlarda beni de koştur
Ben seninim...
Mücella Pakdemir
12.07.2008
Benim de aynı isimde bir şiirim vardı. Onu yorum olarak bırakayım. Kutlarım.
Bazı kelimelerinde eksik ve fazla harfler var, bir kez gözden geçirip düzeltir misin? Birde ölüm Allah'ın emri, ayrılık olmasaydı.
Recep Uslu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta