Yelda nefesini üfle ruhuma
Şimdi bir ses gelse senden, sussa bütün sesler,
Seni dinlesem sonsuza kadar..
Yürürken yarım aksak, bir köşe başından karşıma çıksan
Sarılmasan da olur, sadece merhaba desen..
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Sırtlarındaki gömlekleri yırtık olan meczup diyorlar.
Ve yıkılan kapıya asılı kalmış dua gibi.
Az önce yanınızdan ayrıldı gecenin çobanları.
Kimse ağlamadı ben gülerken.
Belki da insanın insanı sevmeye vakti olmadığı zamanlardayız.
Yalnız sessizlik koyulaştı gitgide suretlerde.
Tam yerli yerindeydi fecr vakti kıyıdaki ışık.
İnsanın en büyük hamaratlığıdır dua.
Nasiplendik elhamdülillah.
Aşkınız daim olsun.
Yüreğinize sağlık.
Allaha emanet olun.
Selam ve dualarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta