Ne sarı gülüm kaldı, ne de al gülüm,
Diken dolu dallar, kaldı elimde.
Her günümde bin bir çile, bin bir zulüm,
Bir ah-ı feryat, kaldı dilimde.
Anlatılmaz bir çileyi, yaşayıp durdum.
Dermanım kimdedir, düşmana sordum?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta