Odanın penceresinden yel esiyor
Ve ben yine yazmaya başlıyorum
Bu yel tenimde dolaşıyor
Ve ben gözlerimi kapatınca seni hatırlıyorum
Gözlerimden yaşlar süzülüyor
Bu yel gözyaşımı hemen kurutuyor
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Realist bir eser olmuş. Şaire bir durumdan daha çok bir anı anlatıyor bizlere.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta