Seni düşündüm yine attım kendimi yağan yağmurla birlikte dışarıya,
Vurdum kendimi limana vuran gemi gibi sahile.
Poyraz öyle bir vuruyordu ki yaktığım sigaranın közleri yüzüme vuruyordu. Aldırmıyordum yanan yüzüme titreyen elime ve buz tutmuş bedenime.
Yürüyordum sadece sana geliyormuşum gibi.
Lakin ne sağımda ne solumda nede de önümde yoktun sadede beynimin her hücresine yer yapmış outuruyorsun.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta