Malazgirt'ten girdik bu ana yurda,
yem olmadık çakalına kurduna.
can verir de birbirimize düşmezdik,
canın canımdan öte diyebilen erlerdik,
biz birlikte güçlü, dosttan öte kardeştik.
ne oldu da tefrika savurdu bizi,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta