Yeşermiş ağacın dallarıydı kırılan,
Güneşe bakan kollarını açmışken.
Ne rüzgar, ne bir afattı,
İçten içe soluduğu kanattı.
Gökyüzü de güzeldi oysa ki,
Cıvıl cıvıldı dallarında kuşlar.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
harikulade bir çalışma tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta