Yaşadıkça o büyük depremleri
Yok olan sadece var oluşum değildi.
Aydınlığı sönüyordu umutların
Ve ben hep aynı karanlıklardayım
Dibe vurunca bütün vazgeçilmezliğin
Ben her gece seninle demleniyorum.
Ve sen bilemezsin böylesi sarhoşluğu…
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta