YEDİTEPE
Gün şiire doğmadan yürüdüm sahilde
Erguvan ağaçları Yeditepe’de şen
Ben; ıssız sokakların yalnız kelime avcısı
Banklar minder, örtün üstüne Ay’ı çocukların,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta