ağlama duvarı sanmıştım kucağını
kutsadım kendi kendimi bitirdim ayini
üç tapınak çıktı karşıma birden bana
siyahlarının en derin yerini işaret ettiler
nurları dağıldı derken üstümü tütsüleyip gittiler
duvarlara yaslandım ağlayarak sürur için yalvardım
ben senin kucağına bağrımın bayraklarını bağladım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta