Öteki dünya da cennet satanlar ve o cenneti sattıkları insanlara ayırdık diyenler nefesi keskin üfürük ticareti ile cennette yaşarken gerçek dünyayı nefsi şirk içinde cehenneme çevirdiler!
Fakire şükür, biat ve itaat öğrettiler, ekonomik gücün tümünü teslim ettikleri kanlı soyguncu tefeci kodamanların düzeni bozulmasın istediler.
Oysa bu dünya herkesin ortak kolektif us ve duyunc ile yönetilmesi gerekiyordu
Güçlüler güçsüzlere zulüm ederek hak yiyordu
Güçlerini nereden aldıklarının değerini bir türlü bilmediler.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Maalesef!
Hem de öyle bir zamanda yediler ki!
Arkada kalanlara sadece "yokluk",
Her gün artan pahalılık,
Ve de "boş laflarla" sabır kaldı!
Ne kadar yenilir, içilirse o "sabır..."
Tevekkül...
O kadarına razı edildi mülkün gerçek sahibi..
Maalesef...
Gerçeğin şiirini kutlarım Önder Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta