Komşumuz Perihan teyze çok hastaydı
Ona bakacak ne bir çocuğu ne torunu
Ne de elinden tutacak bir yakını yoktu
Ziyaretine gittim evinde yapayalnızdı
Her zaman güleç yüzlü neşe dolu bir insandı
Hasta yatağında bakın bana neler anlattı
“Ben hayatı sevdim, insanı sevdim
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta