Konusu kendisi olmayan herkes hikâye anlatıyordu:
Birinci hikâye, dinleyicisi önemsizdi,
Tüm çabası kendi sesini geçebilmek.
İkinci hikâye, suskundu,
Kendi hikâyesinde kaybolmuştu.
Üçüncü hikâye, kendisi şahsen bulunmuyordu.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta