Yedi Bölge Destanı Şiiri - Köşektaş Türk ...

İstanbul Boğazı, gerdanda inci
Tarihin koynunda, durur birinci
Bursa'da yeşildir, dağların dinci
Osmanlı mührünü, taşa vurandır
Marmara bölgesi, köprü kurandır.

İzmir'in dağlarında, çiçekler açar
Efes'ten dünyaya, ışıklar saçar
Zeytinin dalından, bereket uçar
Mavinin en hası, koyda durandır
Ege'nin rüzgarı, huzur verendir.

Toroslar dikilir, dumanlı başla
Sıcağı yarışır, güneşle taşla
Portakal kokusu, karışır aşkla
Turkuaz suları, kıyı görendir
Akdeniz cenneti, yere serendir.

Köşektaş'ın sarısı, başakta parlar
Erciyes başında, eksilmez karlar
Konya'da Mevlana, döner de harlar
Ankara kalbidir, nabız vurandır
Anadolu, bize ana olandır.

Yeşilin bin tonu, yaylaya düşer
Kemençe çalınca, yürekler şişer
Hamsiyle, mısırla, dertleri pişer
Çayların filizi, yağmur görendir
Karadeniz hırçın, dalga sürendir.

Palandöken giyer, beyaz kürkünü
Ağrı Dağı söyler, duman türkünü
Van Gölü yansıtır, gökler mülkünü
Mertliğin kitabın, baştan derendir
Doğu'nun kışları, sırra erendir.

Fırat ile Dicle, coşup akarken
Mardin'de taş evler, güne bakarken
Urfa'da isotlar, diller yakarken
Tarihin beşiği, gizem örendi̇r
Güneydoğu kadim, yüzü gülendir.