Boynumu büktüm,,üzgünüm.
kendim için değil ALLÂH için.
Ben, ALLÂHIN KENDİSİNE üzüldüm..
Ellerimi açtım,Yöneldim Huzuruna;
ALLÂHIM:SEN VAR EDENSİN SEN YAŞATANSIN
SENİN GÜÇÜNÜN SINIRSIZLIĞININ SINIRI YOK
SEN CÖMERTSİN SEN MUTLAK HAKİMSİN
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta