Kazan kaynar kepçe yok
Söz çok, adalet yok
Hoca güler der ki
“Bu işte terslik çok”
“Ye kürküm ye” der Hoca
Akıl gitmiş süs olmuş
Halk kapıda bekler durur
İçeride yüzler donmuş
Yeter artık bıktırdınız
Bize kemer sıktırdınız
Bir donumuz kaldı elde
Artık raydan çıktınız
Sofralar boş, sözler yalan
Halkta sabır kalmadı can
Bir avuç yer, bin bir talan
Halkı hiçe saydınız
Yeter artık, duy sesimizi
Ezemezsiniz hepimizi
Alın teri, kul hakkını
Görmezden geldiniz siz
Taş bağladık boğazımıza
Şükür düştü terazimize
Bir lokmayı çok gördünüz
Sabır dedik sizin zulmünüze
Koltuğa yapıştı kaldı
Vicdanınız çoktan soldu
Halkın ahı göğe doldu
Duvarlar bile utandı
Yeter artık yetti gayrı
Bu düzenin sonu hayrı
Kul hakkıyla saltanat
Kurulmaz, yıkılır gayri
Kayıt Tarihi : 9.1.2026 01:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!