Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ellerinden öpüyorum bu güzel şiirn için Sayın Mehmet abim..tebrikler..
Bizim dinimiz birtane...Üstünlük Takva iledir,
Yaradılanı severim Yaradandan ötürü.vs.gibi bir sürü güzel vecizelerimiz var..boşuna değil tabiiki.
Gerçeklerin yansıması...maneviyat...
Sizin de duygularınız çağlamış..Tebrikler Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta