“yazmazsan öksüz kalır kelimeler”
Aynı yerde bekliyorum,
aynı durakta,yokluğunun adresi olan,
defalarca geçen boş otobüslere,yağan yağmura inat.
Ipıslak, bekliyorum.
Zaman yitirilmiş uzun bir satır burada,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta