Kırılsın ellerim, yazmaktan kanadı, ne kuş oldu, nede kanat'ı.
Sen gelme! ! Kalemimi kağıda batırır, canımı acıta acıta canına yazarım.
Ateşimden bir parçayla gönlüme yazdığımıda yakarım.
Ben kaybolmuşum bu bulanık dünyada, kendimi terketmişim.
Kalbim yara bere içinde,unutamasamda terkettim senide..
Varmıydı çaresi küsmekten başka aşkına? Geldiğin gibi götürdün gitmeden herşeyimi..
Ne vaad ettinki bana, bir ben vardım oda bendeydim.
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta