Yazmak, ince bir hazırlık gerektiriyormuş,
Saygı ile selâmlamak lazımmış önce kelimeleri ve aklı.
Kalbini, görebileceğin ve rahat bir yere oturtup,
Düşüncelerini gözlerine bırakıp,
Biraz izlemek gerekiyormuş o kefene benzeyen kağıdı.
Kefenin cebi yok ama,
Kağıtların geniş bir kalbi varmış usta;
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




O beyaz kağıttan
Bir yelkenli
Bir ucurtma yapsak , belli olmayan iki yolculuk hayal etsek , o yolculuk neler anlatır
Neden kefene benzetelim o ak kağıdı.Güzelim gelinliğe, duvağa benzemek duruyorken. Üstelik, her gelinlikte evlenecek bir genç kızın kalbi vardır görünmese de...
Kutlarım şiiri ve sizi Cem bey. NİCELERİNE...ESENLİKLE...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta