Yazmak, ince bir hazırlık gerektiriyormuş,
Saygı ile selâmlamak lazımmış önce kelimeleri ve aklı.
Kalbini, görebileceğin ve rahat bir yere oturtup,
Düşüncelerini gözlerine bırakıp,
Biraz izlemek gerekiyormuş o kefene benzeyen kağıdı.
Kefenin cebi yok ama,
Kağıtların geniş bir kalbi varmış usta;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




O beyaz kağıttan
Bir yelkenli
Bir ucurtma yapsak , belli olmayan iki yolculuk hayal etsek , o yolculuk neler anlatır
Neden kefene benzetelim o ak kağıdı.Güzelim gelinliğe, duvağa benzemek duruyorken. Üstelik, her gelinlikte evlenecek bir genç kızın kalbi vardır görünmese de...
Kutlarım şiiri ve sizi Cem bey. NİCELERİNE...ESENLİKLE...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta