Yazmak, ince bir hazırlık gerektiriyormuş,
Saygı ile selâmlamak lazımmış önce kelimeleri ve aklı.
Kalbini, görebileceğin ve rahat bir yere oturtup,
Düşüncelerini gözlerine bırakıp,
Biraz izlemek gerekiyormuş o kefene benzeyen kağıdı.
Kefenin cebi yok ama,
Kağıtların geniş bir kalbi varmış usta;
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




O beyaz kağıttan
Bir yelkenli
Bir ucurtma yapsak , belli olmayan iki yolculuk hayal etsek , o yolculuk neler anlatır
Neden kefene benzetelim o ak kağıdı.Güzelim gelinliğe, duvağa benzemek duruyorken. Üstelik, her gelinlikte evlenecek bir genç kızın kalbi vardır görünmese de...
Kutlarım şiiri ve sizi Cem bey. NİCELERİNE...ESENLİKLE...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta