duygularını yazarım sevdaların
ilmek ilmek
kanaviçe işler gibi
inatla ve sabırla
acılarını yazarım insanların
coşkularını kaygılarını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şairin çağına tanıklık sorumluluğunu çok şık ortaya koyan şiirinizi kutluyor,saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta