"Yazmadım Ama Susturamadım"
Sana hiç yazmadım.
Ama susturamadım da içimdeki sesini.
Her şey bitti sandığın yerde
Bir ben kaldım,
Bir de o yarım kalmış cümleler...
Kaç kere başladım biliyor musun?
“Merhaba” dedim içimden,
Sonrasını getiremedim.
Çünkü ne bir vedan oldu,
Ne bir açıklaman —
Sadece sessizlik,
Sadece yok oluş...
Ben senden sonra çok mektup yazdım,
Ama sana hiç gönderemedim.
Bazılarını buruşturup attım,
Bazılarını katlayıp yastığımın altına koydum.
Belki bir gün…
Diye.
Ama o gün hiç gelmedi.
Sana anlatacaklarım vardı hâlâ.
Hani bazı geceler
Kalbim ansızın çarptığında,
Sebebi sadece sendin.
Ama sen hiçbir zaman
O çarpıntının farkında olmadın.
Oysa ben,
Her kelimeni ezberlemiştim.
"Ben buradayım" dediğin anları
İçimde sakladım yıllarca.
Ama sen,
Ben “gitme” demeden gitmeyi seçtin.
O yüzden bu mektubu
Hiç yazamadım.
Ama işte buradayım şimdi,
Yıllar sonra —
Yazılmamış cümlelerin ağırlığıyla.
Sen çoktan unuttun belki,
Ama ben hâlâ
Sana hiç göndermediğim bir satırın
Boğazımda bıraktığı düğümle yaşıyorum.
Biliyor musun,
Senin için değil bu mektup.
Bu,
Sana seslenemeyen halim için.
Yutkunan,
Vazgeçen,
Ama içinden seni hiç çıkarmayan
O eski ben için.
Ve artık anlıyorum…
Bazı mektuplar
Asla gönderilmez,
Çünkü bazı duygular
Sadece susarak anlatılır.
Ben yazmadım…
Ama susturamadım seni içimde.
Ve belki de en çok bu yüzden,
Unutamadım.
Şiir Hamit Atay..07.07.1986
Hamit Atay
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 10:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!