Yazıyorum yeniden, bu kez kalemim yok elimde.
Kırdığın bir kalp ve garip bir his var içimde.
Issız bir sokakta yürüyorum, nereye gittiğimi bilmişcesine,
Sen bilmezsin, bu kaldırımları da ben döşedim, belki bir gün yürürüz diye…
Soranlar oluyor, neden hala o diye?
Diyorum ki; o bir güldü, battı kalbime.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Tebrik ederim, gerçekten güzel bir şiir
Tertemiz bir kalem... yazdıkça daha çok rengini bulacaktır...
Şiir yüreğinize sağlık...
Ağzına sağlık ;)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta