Ben şair değilim, yazıyorum basit ve düz.
Terimleri bıraktım, bunu da bırakmalıyım belki.
Hevesim, hevessizliğimden geliyor sessiz,
Sonuncusu olacak yazılarımın bu sanki.
Derdim var anlatamam, ağızsız bir canavarım.
Kibrim var insanlığa, içlerindeyken utanmalıyım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta