Düşümde hayalimde seni aradım
Gönül tahtımda hep hükmün yürüdü
Ne gündüz ne gece durak bilmedim
Damarımda akan yazgım sen oldun
Gizem dolu hisler çağırdı beni
Görmeden tanıdım içimde seni
Damla damla düştüm umut seline
Yine de acıyla doldurdun beni
Yolunda kül oldum, ateşte yandım
Uğruna eksildim, dertlere daldım
Bakışını alın yazısı sandım
Bağrıma kazındın, silinmez oldun
Mecnun misali ben çöllere düştüm
Her gece rüzgârla savrulup gittim
Dalımda baharı beklerken seni
Bağrıma bu sene kış erken düştü
Kim olduğunu bilmem, adın meçhul
Kalbimde durmadan taşıdım seni
Susuz kaldım yandım, umudum gitti
Uğrunda koştuğum çöl bitmez oldu
Gözyaşlarımda hep hasretin gizli
Damarımda dönen senin sevgindi
Sensin uğruna ölüp dirildiğim
Nesin, kimsin inan bilmem ben seni
Güneş uğramaz ki, ufkum karanlık
Ay küstü, geceler bana pek dargın
Ömrümün üstüne çöktü bir gölge
Sessizce karardı yollarım benim
Ne ses beklerim ben ne de teselli
Sükûtu giyindim, sustu bu dilim
Ellerimle kazdım derin yaramı
Nasıl anlatayım, söyle ben seni
mesakin – 24/01/2026
Kayıt Tarihi : 25.1.2026 11:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!