Farkındaysanız ben yaź arken anlarım da ölüyor.
Ve bir anım kalmış oluyorsa da geriye;
Kalan benim (yarım) olmuyor yine de!
Tabi bende yaşanmayacak, ki sonsuz gelecek hayatlar-da ardımda kalacak.
Fakat süre; gidişatım(iz) hep böyle¿
'YAZIN'
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta