İlk tanıştığımızda öğretmenim,
Sizden çok korkmuştum!
Yeni ayrıldığım ana kucağından,
Ziyadesiyle memnun olmuştum!
Böyle anlatmamışlardı bana.
İçi dolu sınıf, tıklım tıklım.
Her sırada oturuyor üç öğrenci,
Git öteye demekten bıktım.
İlk harfi yazmayı öğrendiğimde.
Babama sordum, bu nedir diye?
“e” harfidir bu, sesi biraz ince.
Yazıldığı gibi okunur, her hecede.
Dersleri iyi dinle, derdin bana.
Yarın soracağım, bu konuyu sana!
Yazmaya gitmezdi elim, sıkılırdım.
Benim de sınıfta, yoktu hiç sınırım!
Haylazlık başımı, almış gidiyordu.
Babamla arama, kara kediler giriyordu!
Çoğu kez sığındım, ana rahmetine.
Ondan da gördüm hışım, bir keresinde!
Kayıt Tarihi : 20.11.2006 22:37:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Kamil Çağlar](https://www.antoloji.com/i/siir/2006/11/20/yazildigi-gibi-okunur-1.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!