YAZIK EYLEDIN
Hiç mi vicdan yoktu senin ruhunda
Bulandırdın gönlü çamur eyledin
Zaten yaralıydım gurbet elinde
Solumu kendine mesken eyledin
Araya araya benimi buldun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize Emeğinize sağlık
Derin duygu ve temiz vicdanla yazılan şiirinizi okudum sizi tebrik ederim.
Güzel kombine edilmiş duygu derinliğinden yansımalar. Ufak tefek
rötuşlarla mukemmel bir parçaya dönüştürülebilinir. Mesela bazı
kıtalar neden beşli yazılmış. Şiir edebiyatımız. yarınların en irşad-i
ve manevi olgularıdır. VESSELAM.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta