Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kopardığın güller
bir bardak su için mi
acıtan dikenler
değmez bir kul için mi...
yazık değil mi bu güle
girmiş bir bardak içine
günah değil mi bu kula
diken batmış eline
koparılmış dalından
ayrılmış toprağından
bir bardak içinde
can verilmiş saf sudan
can veren toprak bu güle
şimdi ise bir bardak ile
eskimiş bir masa üstünde
ne bakarsın bahtsız güle/solacak
ŞİİR GÜZELDİ
yazık kopardığın güle
ne ararsın dikenli belde
bir bardak su içinde
hani bunun toprağı nerede...
Çok güzel bir şiir okudum... Su gibi akıcı ve güçlü sesiyle...
Nicelerine...
Selamlar...
şiir oldukça duygusal bir gerçekti. severek okudum. ++ bu şiirinizle merhaba arkadaş dedim. selam size.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta