Döktüğün gözyaşı ecelin olsun
Attığın iftira kefenin olsun
Nefretin kinin hep senin olsun
Ölsem de inanmam senin sevgine
Yıllarımı hep boşa harcadın
Ömrüme kin nefret intikam kattın
Sevgiyi yok ettin, çöplüğe attın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta