sırtım beton direğe dayalı,hava da ince bir kar,
omuzlarıma bir ağırlık basıyor,yorgunluğumun inadına.
ve ben ve ben üşüyorum,
ve ben ve ben titriyorum.
ıssız bir köşe başındayım gözlerim nemli,
yüreğimde bir unutamamazlık, bu çok önemli
çöküp kalacağım dizlerimin üzerine, az kaldı
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta