şuurum yokoldu maskemden
keyif almıyorum artık sigara içerken
çabalıyorum durmadan
bir karınca gibiyim
çalışıyorum durmadan
maskemi söküp yabana atamıyorum
neden sürekli gülüyorum ki? neden yani
mimiklerimin yokolmasını istemek oldukça basit bir şey
ama buna da izin vermiyor tanrı
sanki maskem çok iyiymiş gibi
keyif de almıyorum artık yalnızlıktan
beni yalnızlar bataklığına attınız siz
saplandı vücudum pis yalanlara
anason kokulu masalara
kaldırımlar dostum oldu artık
çok yalnız kaldım, karışmayın kalabalığıma
yalnızca kurtarın beni sorgulamayın
ya da sorun -cevap verirken gözlerim üste bakacak
adem elmasını ortadan ikiye ayırmak
uçurumdan yalnızlığa itilmektir
iki dirhem bir çekirdek de değilim artık
mutluyum galiba tüm olanlardan
suçlusu değilim ama olanların
ben yazmadım yazgıyı sonuçta
Furkan Kar
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 15:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!